Αυχενική οστεοχονδρωσία είναι μια ασθένεια που είναι μια διαδικασία υποσιτισμού ή σταδιακής καταστροφής του χόνδρινου ιστού των μεσοσπονδύλιων αρθρώσεων και των δίσκων του αυχένα.

Πώς να μεταφέρετε το κεφάλι σας στους ώμους σας με ευκολία;
Αν δυσκολεύεστε να γυρίσετε το κεφάλι σας όταν κάποιος σας καλεί στο δρόμο, αν ο λαιμός σας κυριολεκτικά δεν αντέχει και σας προκαλεί μόνο πόνο, τότε είναι καιρός να ελέγξετε τον εαυτό σας για οστεοχόνδρωση.
Είναι το αυχενικό τμήμα που είναι πιο επιρρεπές σε τραυματισμούς, αφού είναι το πιο κινητό και ταυτόχρονα έχει αδύναμο μυϊκό κορσέ. Το σώμα δημιουργεί μεγάλο φορτίο σε μικρούς κινούμενους σπονδύλους. Και ο ίδιος ο νωτιαίος σωλήνας είναι αρκετά στενός. Τσιμπιέται εύκολα κάτω από οποιαδήποτε πίεση πάνω του.
Χιλιάδες άνθρωποι αισθάνονται ένα βάρος στο πίσω μέρος του κεφαλιού τους ή μυρμήγκιασμα στα χέρια τους κάθε μέρα. Και, αγνοώντας τον κίνδυνο, αποκαλούν τέτοιες φυσιολογικές εκδηλώσεις κόπωση, και μερικές φορές κοινό κρυολόγημα. Η περιοχή του λαιμού περιέχει πολλά αιμοφόρα αγγεία και νευρικές απολήξεις. Με την οστεοχόνδρωση, η σπονδυλική αρτηρία συμπιέζεται, η οποία παρέχει διατροφή στην παρεγκεφαλίδα, τον προμήκη μυελό και τα οπίσθια μέρη του εγκεφάλου. Ως αποτέλεσμα, ο συντονισμός των κινήσεων ενός ατόμου καθίσταται αναποτελεσματικός, η αίσθηση ισορροπίας μπορεί να χαθεί, η όραση μειώνεται, η ακοή επιδεινώνεται και μερικές φορές αυτό το φαινόμενο οδηγεί σε εγκεφαλικό.
Γεγονός. Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία του ΠΟΥ, άτομα ηλικίας 30 έως 40 ετών υποφέρουν όλο και περισσότερο από αυχενική οστεοχόνδρωση. Οι γιατροί εξηγούν αυτή την τάση με τη μαζική μείωση της σωματικής δραστηριότητας. Και ο επιπολασμός αυτής της ασθένειας στις βιομηχανικές χώρες είναι ίσος με 60-80%.
Σύνδρομα και συμπτώματα οστεοχονδρωσίας
- Στένωση (σύνδρομο στένωσης του νωτιαίου σωλήνα): συμπίεση αγγείων του νωτιαίου μυελού από κήλη μεσοσπονδύλιου δίσκου, οστεόφυτα (αναπτύξεις οστικού ιστού) ή πάχυνση του νωτιαίου συνδέσμου. Ως αποτέλεσμα, η κυκλοφορία του αίματος στην πληγείσα περιοχή διαταράσσεται. Το άτομο αρχίζει να αισθάνεται περιορισμένο και νιώθει αισθητό πόνο στην αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης. Μούδιασμα και μυρμήγκιασμα ανιχνεύονται στα άνω και κάτω άκρα
- Ριζικό σύνδρομο: συμπίεση των νευρικών ριζών από τον μεσοσπονδύλιο δίσκο. Αυτό οδηγεί σε πονοκεφάλους, που εκφράζονται με πόνο, κάψιμο ή παλμικές παρορμήσεις, μερικές φορές οι αισθήσεις είναι παρόμοιες με τα συμπτώματα της υπέρτασης. Με αυτό το σύνδρομο, μπορεί να εμφανιστούν ελαττώματα ομιλίας και διαταραχές της όσφρησης, υπερτροφία των μυών του προσώπου, βλάβη στην ευαισθησία των μυών της γλώσσας και αίσθημα «φράγματος» του λαιμού με εξογκώματα. Η αναπνοή γίνεται διακοπτόμενη, ένα άτομο υποφέρει από ροχαλητό και η μύτη του συχνά, φαινομενικά χωρίς λόγο, «μπουκώνει».
- Σύνδρομο σπονδυλικής αρτηρίας: σχηματίζεται με συμπίεση (συμπίεση) της σπονδυλικής αρτηρίας. Ο κύριος σύντροφός του είναι ο παλλόμενος πόνος. Οι προσβολές μπορεί να αφορούν τον βρεγματικό λοβό, την περιοχή πάνω από τα φρύδια, τον κροταφικό και τον ινιακό λοβό.
- Καρδιακό σύνδρομο: μοιάζει με κρίσεις στηθάγχης, αλλά η διάρκειά τους είναι πολύ μεγαλύτερη. Ο πόνος αντανακλάται στο διάφραγμα. Το φαινόμενο αυτό σε ορισμένες μεμονωμένες περιπτώσεις συνοδεύεται από υψηλή αρτηριακή πίεση και αρρυθμία.

Οι κύριοι λόγοι για την ανάπτυξη της νόσου
- Προβλήματα μεταβολισμού;
- Τρόπος ζωής με χαμηλή σωματική δραστηριότητα.
- Κληρονομική προδιάθεση;
- Οστεοποίηση που σχετίζεται με την ηλικία;
- Σφιγκτήρες στους μύες, ως αποτέλεσμα των οποίων αλλάζει η στάση.
- Έλλειψη υγρών και βιταμινών στην καθημερινή διατροφή.
- Παραμονή σε μια άβολη θέση για μεγάλο χρονικό διάστημα, η οποία αυξάνει την πίεση στους δίσκους και τη σπονδυλική στήλη.
- Υπερβολικό βάρος ή καταπόνηση της σπονδυλικής στήλης λόγω της χρήσης τακουνιών.
- Όλα τα είδη τραυματισμών της σπονδυλικής στήλης.
- Τακτική άρση βαρών.
- Αυτοάνοσες ασθένειες (η διαδικασία αυτοκαταστροφής του ανοσοποιητικού συστήματος), που οδηγούν σε εκφυλισμό του χόνδρινου ιστού.
- Το άγχος, το οποίο οδηγεί σε μυϊκούς σπασμούς και διαταραχή της ροής του αίματος στους μεσοσπονδύλιους δίσκους.
- Υποθερμία.
Διάγνωση της αυχενικής οστεοχόνδρωσης
Ο γιατρός μπορεί να κάνει την αρχική διάγνωση «οστεοχόνδρωσης της αυχενικής περιοχής» ή απλώς της αυχενικής περιοχής κατά την αρχική εξέταση του ασθενούς. Ο ειδικός θα καθορίσει:
- Τύπος ανθρώπινου σώματος;
- Στάση στάσης;
- Γραμμή των ακανθωδών διεργασιών;
- Τα πλευρικά περιγράμματα του τραχήλου της μήτρας και η γωνία των ωμοπλάτων.
- Εντοπισμός σημείων πόνου και επίπεδο πόνου.
- Εύρος ευκαμψίας της σπονδυλικής στήλης
- Μυϊκή ανακούφιση.

Όλα αυτά μαζί θα σας πουν πώς ακριβώς εξελίσσεται η ασθένεια. Στη συνέχεια, ο γιατρός θα διατάξει μια σειρά εξετάσεων:
- Ψηφιακή ακτινογραφία;
- CT (αξονική τομογραφία);
- MRI (μαγνητική τομογραφία);
- Υπερηχογράφημα Doppler των κύριων αρτηριών του εγκεφάλου: ένας ειδικός αισθητήρας υπερήχων καθορίζει την κατάσταση της ροής του αίματος και των τοιχωμάτων των αγγείων.
Μέθοδος θεραπείας για την αυχενική οστεοχονδρωσία
Ο γιατρός θα σας βοηθήσει να επιλέξετε την πιο βέλτιστη λύση στο πρόβλημα. Και θα προσφέρει μια ποικιλία μεθόδων θεραπείας: φαρμακευτική αγωγή σε συνδυασμό με φυσιοθεραπεία ή θα συνταγογραφήσει μια επέμβαση που είναι ήπια για το σώμα σας.
Συντηρητική θεραπεία – Αυτή είναι πρώτα απ' όλα φαρμακευτική θεραπεία. Ανακουφίζει από τον πόνο, ανακουφίζει από την ένταση των μυών και σβήνει τη φλεγμονή. Για τέτοιους σκοπούς, συνταγογραφούνται μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ) και αναλγητικά. Ο κατάλογος συνταγών περιλαμβάνει επίσης χονδροπροστατευτικά για την ενεργοποίηση αναγεννητικών διεργασιών στον ιστό χόνδρου της άρθρωσης, καθώς και βιταμίνες Β και εξωτερικά παρασκευάσματα: πηκτές και αλοιφές που περιέχουν ΜΣΑΦ.
Φυσικοθεραπεία, με τη σειρά του, κορεστεί το θρεπτικό μέσο του χόνδρινου ιστού του μεσοσπονδύλιου δίσκου και προάγει την αναγέννηση του χόνδρου. Ο γιατρός θα συνταγογραφήσει επίσης ασκήσεις για θεραπευτική γυμναστική - για την ενίσχυση του μυϊκού κορσέ και την ανάπτυξη της ευελιξίας της συνδεσμικής συσκευής. Μπορεί να κάνει ένα εισαγωγικό μάθημα μαζί σας, ώστε να μπορείτε να εκτελέσετε σωστά τις ασκήσεις μόνοι σας στο μέλλον.

Χειρουργική θεραπεία Είναι σκόπιμο σε περίπτωση που η φαρμακευτική αγωγή και η φυσική παρέμβαση είναι αναπόφευκτες. Οι άνθρωποι στρέφονται σε αυτόν εάν ο σπονδυλικός σωλήνας του ασθενούς έχει στενέψει καταστροφικά. Η χειρουργική επέμβαση ονομάστηκε πρόσθια αυχενική δισκεκτομή. Ο χειρουργός ακινητοποιεί το προσβεβλημένο τμήμα της σπονδυλικής στήλης και αφαιρεί τη μεσοσπονδυλική κήλη, η οποία πιέζει το νωτιαίο νεύρο. Με την πάροδο του χρόνου, οι σπόνδυλοι μεταξύ των οποίων αφαιρέθηκε ο δίσκος συγχωνεύονται. Αυτό ονομάζεται σπονδυλόδεση. Για μεγαλύτερη πρόσφυση, ένας ειδικός μπορεί να εκτελέσει μια επέμβαση με σταθεροποίηση με ένα κλουβί - δηλαδή, ο μεσοσπονδύλιος χώρος γεμίζει με τεχνητό ένθετο.
Μετά από 3-5 ημέρες, ο χειρουργημένος ασθενής εξέρχεται από το νοσοκομείο για θεραπεία εξωτερικών ασθενών. Η αποκατάσταση διαρκεί κατά μέσο όρο περίπου 3 μήνες και εξαρτάται από το τοποθετημένο εμφύτευμα και την επαγγελματική δραστηριότητα του ασθενούς.
Ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος για να χτίσετε έναν τρόπο ζωής για ένα άτομο που έχει διαγνωστεί με οστεοχόνδρωση αυχένα;
Η καθημερινή ρουτίνα πρέπει να περιλαμβάνει υποχρεωτικό περπάτημα, ενώ πρέπει να αποφεύγονται τα άλματα και το τρέξιμο. Το να περνάτε χρόνο σε καθιστή θέση για μεγάλο χρονικό διάστημα αντενδείκνυται. Η κολύμβηση είναι ευεργετική - όχι μόνο ενισχύει τον μυϊκό τόνο, αλλά και ανακουφίζει από τους σπασμούς που περιορίζουν το σώμα. Το βράδυ καλό θα ήταν να κάνετε ένα ζεστό ντους (εκτός από την περίοδο θεραπείας της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης σε έξαρση της νόσου). Είναι επίσης σημαντικό να προσέχετε τη διατροφή σας. Τρώτε τροφές πλούσιες σε μαγνήσιο και ασβέστιο - ξηρούς καρπούς, γαλακτοκομικά και θαλασσινά, όσπρια. Θα πρέπει να εγκαταλείψετε το αλκοόλ.
Είναι δυνατόν να επισκεφθείτε τη σάουνα κατά τη διάρκεια μιας έξαρσης της οστεοχονδρωσίας;
Η θέρμανση συνήθως ωφελεί τον ασθενή, αλλά μετά από έντονο ατμό θα πρέπει να αποφύγετε τη βύθιση σε κρύο νερό. Δεν πρέπει επίσης να ξεμείνετε στο κρύο. Διαφορετικά, η ασθένεια θα επιδεινωθεί. Η αυχενική οστεοχόνδρωση είναι ευαίσθητη σε οποιεσδήποτε αλλαγές θερμοκρασίας, συμπεριλαμβανομένων των κλιματικών. Για παράδειγμα, η φθινοπωρινή ψύχρα μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την ευημερία ενός ατόμου.
Ποιες επιπλοκές μπορεί να προκύψουν μετά την αυχενική οστεοχονδρωσία;

Εάν δεν ξεκινήσετε έγκαιρα μια πορεία θεραπείας, όταν εμφανιστούν τα πρώτα σημάδια της νόσου, τότε ο λαιμός σας μπορεί να σταματήσει να σας ακούει με την κυριολεκτική έννοια της λέξης. Και οι επιπλοκές αυτής της ασθένειας είναι αρκετά σοβαρές. Υπάρχει κίνδυνος προεξοχής - η λεγόμενη «προεξοχή» του μεσοσπονδύλιου δίσκου πέρα από τη σπονδυλική στήλη, η οποία μπορεί στη συνέχεια να πάρει τη μορφή κήλης. Οι ρίζες των νεύρων στην περιοχή του λαιμού μπορεί να τραυματιστούν. Ή μπορεί να εμφανιστούν οστεόφυτα (οστικές αναπτύξεις στους σπονδύλους). Οι επιπλοκές συχνά περιλαμβάνουν εξασθένηση των μυών ή πάρεση - μια κατάσταση κατά την οποία το κεφάλι αρχίζει να κρέμεται στο πλάι ή προς τα εμπρός. Σε αυτό το τμήμα, στις διεργασίες των αυχενικών σπονδύλων, υπάρχουν σπονδυλικές αρτηρίες που τροφοδοτούν τον εγκέφαλο με αίμα. Η διαταραχή αυτής της κυκλοφορίας του αίματος είναι ένα από τα πιο σοβαρά φαινόμενα. Η απροθυμία να υποβληθείτε σε θεραπεία μπορεί να οδηγήσει σε νευραλγία, κώφωση και ακόμη και απώλεια όρασης. Αλλά εάν αντιμετωπίσετε το ζήτημα σε πρώιμο στάδιο της ανάπτυξής του, η ασθένεια μπορεί να προληφθεί.
Γιατί χρειάζεστε ένα γιακά Shants;
Πρόκειται για έναν ορθοπεδικό νάρθηκα κατασκευασμένο από εύκαμπτο υλικό, το οποίο χρησιμοποιείται για την ακινητοποίηση του λαιμού στη θεραπεία της αυχενικής οστεοχόνδρωσης. Αλλά δεν μπορείτε να φοράτε μια τέτοια συσκευή για τη στερέωση του λαιμού για μεγάλο χρονικό διάστημα, καθώς οι μύες μπορεί να εξασθενήσουν με την πάροδο του χρόνου και θα συνηθίσετε να γέρνετε ακούσια το κεφάλι σας στα πλάγια χωρίς πρόσθετη υποστήριξη. Το κολάρο Shants δεν επιτρέπει στους σπονδύλους να κινηθούν και διατηρεί το διορθωτικό αποτέλεσμα μετά από μια συνεδρία μασάζ. Παίρνει το βάρος του κεφαλιού και το κατανέμει εξίσου στην κλείδα και στη βάση του λαιμού. Ταυτόχρονα, το κεφάλι παραμένει στη σωστή θέση.


















